00:44 - Yürüme kilo verdirmez mi?
00:41 - Yaban Mersini Nelere İyi Gelir Avantajları Nelerdir
00:40 - Şık görünmek ve bu nedenle Takı Aksesuarlarının Önemi
00:39 - Siklamen Bitki Çiçeği Nedir ve Nasıl Bakılır
00:37 - Nane Yağı’nın avantajları bakın nelerdir?
03:41 - Küf ve Nem Lekeleri Nasıl Çıkarılır
03:40 - Kolayca zayıflamanın yolları nelerdir
03:38 - Kolay bir doğum yapılabilmesi için öneriler
03:37 - Kilo Kaybını Önleyen Sebepler
03:35 - Kilo azaltmak için uyumadan önce denemek istedikleriniz
18 yıl önce bir uçakta terk edilmiş halde bulduğum ikiz bebekleri
18 yıl önce bir uçakta terk edilmiş halde bulduğum ikiz bebekleri evlat edindim. Beni kederde boğulmaktan onlar kurtardı. Geçen hafta, onların annesi olduğunu iddia eden bir yabancı çıkageldi. Çocuklarımın eline tutuşturduğu belge, onun sevgi için değil, bambaşka bir sebeple döndüğünü kanıtlıyordu.
Ben Müzeyyen. 73 yaşındayım ve size acının bana annelik için nasıl ikinci bir şans verdiğini anlatmam gerekiyor. On sekiz yıl önce, yaşadığım şehre dönmek için uçaktaydım… Kızımı toprağa vermeye gidiyordum. Değerli torunumla birlikte bir trafik kazasında can vermişti ve sanki göğsümün içi oyulmuş gibi hissediyordum.
Yaşadığım şehre… Kızımı gömmeye dönüyordum.
Üç sıra önümdeki karmaşayı, ağlama sesleri görmezden gelinemeyecek kadar yükselene dek fark etmedim. Koridor koltuklarında yapayalnız oturan iki bebek vardı. Biri erkek biri kız, muhtemelen altı aylıktılar; ağlamaktan yüzleri kızarmış, minicik elleri titriyordu.
İnsanların söyledikleri beni çığlık atma noktasına getirdi.
“Biri şu çocukları susturamaz mı?” dedi şık giyimli bir kadın yanındakine tıslayarak. “İğrenç görünüyorlar,” diye mırıldandı bir adam, tuvalete gitmek için yanlarından geçerken.
Kabin memurları, yüzlerinde çaresiz bir gülümsemeyle yanlarından geçip gidiyordu. Birisi her yaklaştığında bebekler irkiliyordu. Yanımda oturan genç kadın nazikçe koluma dokundu.
“Birinin burada daha olgun davranması gerekiyor,” dedi yumuşak bir sesle. “Bu bebeklerin birine ihtiyacı var.”
Artık sadece hafifçe inleyen bebeklere baktım; sanki birinin onlarla ilgileneceğine dair umutlarını kesmiş gibiydiler. Kendimi vazgeçirmeye fırsat bulamadan ayağa kalktım.
Onları kucağıma aldığım an her şey değişti. Erkek bebek anında yüzünü omzuma gömdü, küçük vücudu sarsılıyordu. Kız bebek ise yanağını yanağıma yasladı; minicik elinin yakamı kavradığını hissettim. Anında sustular ve kabin sessizliğe büründü.
“Bu uçakta bir anne var mı?” diye seslendim, sesim titreyerek. “Lütfen, eğer bunlar sizin çocuklarınızsa öne çıkın devamı sonraki sayfada…okumak içinAyrıntılar diğer sayfada haberimiz detayındadır..HABERİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN FOTOĞRAF ÜZERİNDEN DİĞER SAYFAYA GEÇİŞ YAPINIZ.