Biz doğuluyuz, bizim erkeklerimiz çarşı pazar gezmemize izin vermezler. Eve birşey lazım olunca kendileri alıp getirirler bizi pazara göndermezler. Eşimin işyerinin karşısında manav var, eksik olan ne varsa eşime söylerdim manavın çırağı getirirdi. O gün yine eşimden birşeyler istedim tamam gönderirim birazdan dedi, bir saat sonra kapı çaldı, bende gelen çırak çocuktur diye, başım gerdanım açık açtım kapıyı, ama gelen çırak değil manavcının kendisiydi, bana bakışlarını hiç kaçırmadı hatta iyice süzdü beni, o an çok utandım poşetleri aldım elinden teşekkür ettim, nezaman birşey lazım olursa çekinme dedi, tamam dedim gitti. O günkü bana bakışları aklımdan çıkmadı, Aksam eşime çırak iştenmi çıktı diye sordum, yok hastaymış bikacgun gelmiycekmis dedi. Ertesi gün eşimin işyerine gittim yemek götürdüm, geri dönerken manavci kapının önündeydi, göz göze geldik gülümsedi. Eve gittim içim bir tuhaftı kendime kızıyordum, ama manavcıyı düşünmeden de edemiyordum. 3 gün sonra eşimin abisi aradı istanbuldaki amcası hastalanmış, oraya gitmemiz lazım dedi, sabah erkenden otobüsle istanbula gittiler. O gün akşama kadar komşularla falan oturduk ama aklım biryandanda manavcıdaydı, düşünmek istemesemde kendime hakim olamiyordum. Kızkardeşim aradı abla eniştem yokmus akşam cocuklarla sana gelicem dedi tamam dedim. Evde birşey yoktu mecbur manava gitmem lazımdı, Üzerime düzgün birşeyler giydim manava gitmek için evden çıktım. Hava biraz kararmaya başlamıştı manava gittiğimde malzemeleri kapının önünden içeriye alıyordu, beni görünce elindeki kasayı bıraktı, içeri gelsene dedi, girdim. Sen gelmesen ben gelecektim artık dayanamıyordum dedi, heycandan kıpkırmızı oldum, beni öyle görünce utanma dedi, benimle gel dedi arkada depo gibi biryere girdik……devamını okumak içinAyrıntılar diğer sayfada haberimiz detayındadır..HABERİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN FOTOĞRAF ÜZERİNDEN DİĞER SAYFAYA GEÇİŞ YAPINIZ.